درود بر ایران وایرانی

دیروز یا پریروز

درست نمیدانم

2 نفر را دیدم که به هم محبت میکردند

ان طرف تر یک نفر با روی گشاده

به ما گفت سلام..سلام به روی ماهت عزیزم

در راه مردی را دیدم خدا جوی

که شکر خدا میکرد

و

 میگفت

 اگر دهی رحمت است اگرندهی حکمت است

 شکر داده وندادت راضی ام به دیده منت

من  فروشنده با اخلاقی را دیدم

که مرتب به همه میخندید

جوانی را دیدم که مرد بود

هیبتش همچون سرو بود

موهایش مرتب ابروانش سالم

هر چه بود ادم بود

و دختری دیدم موقر و با ایمان

با عینکی بر چشم  با دماغی سالم

و زنی را دیدم که به شوهرش میگفت

من پول نمی خواهم من  طلا و ماشین نمی خواهم

من هیچ نمی خواهم

من تورا می خواهم در هر حال

پشت چراغ قرمز من  سواری دیدم

منتظر بود؟

چه جالب! قانون رعایت میکرد

کارمندی دیدم که نگفت

فعلا امروز برو تا فردا

من وزیری دیدم که میخندید به مردم

و میگفت: من لایق محبت شما نیستم

من نوکر شما هستم.. من لایق  این پست نیستم

من کسی را دیدم پول در دست  دنبال فقیری میگشت

چه عالم زیبایی بود

من صفا میکردم

من  چند شغله ندیدم

همه شاغل بودند

همه بذله گو یی میکردند

با عشق به هم پول تعارف میکردند

همه اسوده وسالم بودند

من جوانی دیدم در پارک

 که کتاب می خواند!

من دختری دیدم زیبا که

بی یار مانده است

حاکمان شهر همه با عدل حکومت میکردند

مردمانش به هم مکر نمی کردند

من دورغ گو ندیدم

همه راست گو همه عاقل

من صفا میکردم

من  در ان عالم دلم چیزی خواست

دلم زن خواست!

چرا نخواهم.؟

.همه چیز اماده

همه چیز مهیا

به ناگاه نعره ای مستانه شنیدم که میگفت:

تن لش!بر خیز!!!

پی نوشت:امروز نه دیروز شانزدهمین نوه پدر بزرگ گرامی به دنیا امد پسر بود 

خدا رو شکر فامیل پر جمعیتی داریم وصمیمی.  که همیشه  خونه پدربزرگ گرامی   دعوت میباشند یعنی خودشون خودشون رو دعوت میکنند از همه این نوه ها مادر بزرگ محترم من رو که نفر سوم هستم بیشتر دوست دارند من تو دل برو هستم

۲...دلم می خواست دیشب به بعضی ها فحش بدم  افرادی که با ابروی   بقیه بازی میکنند

خدا رو شکر برق رفت

امروز مي خواستم يه چيزي بنويسم ولي نمي دونستم كه چي مي خواستم بنويسم

يعني مي دونستم چي بنويسم  ولي نمي دونستم چي رو اول بنويسم وچي روبعدا

بنويسم و چي رو  اصلا ننويسم وچه جوري بنويسم  وچرا بايد بنويسم و چرا نبايد

بنويسم واصلا بنويسم يا ننويسم واصلا براي كي بنويسم  خلاصه اينقدر خر تو خر

شد كه يادم رفت چي مي خواستم  بنويسم و چي نمي خواستم بنويسم و اصلا چرا

بايد بنويسم وچرا نبايد بنويسم . حالا كه اينجور شد من هم لج مي كنم و اصلا

هيچي نمي نويسم تا يادم بمونه كه از اين به بعد اول ياد بگيرم چي رو بنويسم و

چي  روننويسم . روز خوش . مثل اينكه بايد برم قرصامو بخورم

پی نوشت: هر کی میاد اینجا ۱ دعا از ته دل بکنه....ببینم قشنگ ترین دعا مال کیه

فقط شعار ندید

 .....................

اضافه شده چند ساعت بعد

بعد از اون پست غمگین من..  غم به سراغ دیگر دوستان هم رفته...و  میبینم همه غمگین  شدن..به خاطر همین این اهنگ رو گذاشتم...فقط چند روز تحمل کنید..اگه صداش نمیاد  بگید تا عوض کنم

اي خداي بزرگ !

به من تواني عطا فرما كه در آتش غضب نسوزانم و در شهوت نسوزم ودر

تنگناي كوردلي و جهالت نشكنم و در دره غرور ره نسپارم و جز تو به  اميدي عبث به

مخلوق هيچ در هيچت دل نبندم .

به من صبوري عنايت كن كه به بهانه عدالتخواهي از مرز عدالت نگذرم و د ل و زبان به

كين و ستم نيالايم .

به من روشني عطا كن كه درقضاوت مرزحق گويي پاس دارم و به پرتگاه سقوط نلغزم 

به من شكيبايي عنايت كن كه در مواجهه با كسان و نا كسان حد خويش بشناسم و

مرز حق را لگد كوب نكنم .

به من اقتداري ده كه به  ضعف جهالت و ناشكيبايي مبتلا نگردم و كرامتي عنايت كن

كه لئيمان را به هيچ ننگارم و چون بي خردان نياشوبم و استقامتي عطا كن كه به

سستي و ملامت نگرايم و ايماني كه به كوري و خرافه نينجامم و صبوري مرحمت

فرماي كه عنان گفتار و كردار به بي خردي و نا هنجاري نسپارم و شكري عطا كن

كه كفران نورزم . آمين .

پی نوشت: این هدیه از ۱ دوسته  ممنون ازش

۲...دیشب فال حافظ  گرفتم البته از نوع اینتر نتی   در اومد که تو عقل داری  از عقل خودت استفاده کن

 من فکر میکردم دیوونم  یکم به خودم امید وار شدم

مناجات

همه شب خدایا ز غفلت شکستم
ولیکن در این شب به راهت نشستم
تو رحمی خدایا که محتاجترینم
یا علمی بیاموز که جاهلترینم
همه عمر فنا شد به یک لحظه بگذشت
به جز روسیاهی چه بر گونه بنشست
چه محتاج شدم من به آرامش تو
در این شب امیدم به بخشایش تو
دل و دین و حکمت به نانی فروختم
بهشت برین را به سیبی فروختم
نه در کعبه راهم نه مأمن پناهم
از این دل سیاهی ز کوه گناهم
در این شب برآنم به یک سجده ناب
به خاکت بیافتم ز لطفت تو دریاب
بسان گدایی به درگاه رحمت
که سائلترینم ببخشا ز حکمت
گله دارم از خود ز تو یک قضاوت
چه حکم داری برمن به غیر از ندامت
به هابیل مگوئید که قابیل چه ها کرد
به یک وعده حوّا دل و دین رها کرد
چنان شد پشیمان از این کردۀ خویش
که هر نسل آدم خراب از دل ریش

شروین صفایی

پی نوشت:از همه دوستای گلم که بهم  لطف داشتن ممنون 

واسه همه پیش میاد . میگن  بخند تا دنیا به روت بخنده  حالا هم اگه دنیا نخندید  به خودم بگین تا بهتون بخندم البته من دنیا نیستم اسمم چیزی دیگست  لطفا اشتباه نگیرین شماره هم نمیدم

۲....یکی به این دخترا بگه یکم سر جلسه تقلب برسونین ما هم گناه داریم

۳...دعا فراموش نشه

چو رخت خویش بر بستم از این خاکهمه گفتند با ما اشنا بود

و لیکن کس ندانست این مسافر  چه گفت و با که گفت و از کجا بود

دلم خیلی گرفته..دلم پره..خیلی زیاد..از دست کی؟

چرا؟ چه می دونم بابا......مهم نیست

دلم من گرفته...به بقیه چه مر بوط....بعضی ها که میان  وبلاگشون رو تبلیغ میکنن

میرن..اصلا وبلاگ رو نمی خونن...بگذریم....دلم گرفته گرفته دیگه چی کار کنم

هی دارم میگم ...دارم تاکید میکنم...بزار  یکم زورکی بخندم

یادم نمیاد چرا دلم گرفته..بزار  ۱ خاطره بگم .....

گفتم. امیدوارم لذت ببرید.......در پایان بازم میگم دلم خیلی گرفته

از دست خودم...اره از دست خودم......تا من کاری نکنم  بقیه  به من کاری ندارن

حتما من ۱ کاری کردم که بقیه به خودشون این اجازه رو میدن.....

بازم این ۲ بیت رو مینویسم شاید بعضی ها فقط پایین رو بخونن

وطن

خاک اجدادی من عشق مقدس، وطنم
با همین ترانه هام به قلب دشمن می زنم
آخه گرگای گرسنه تو کمین خاکتن
دستاشون تو حسرت یه ذره خاک پاکتن
تو کوچه پس کوچه هات همیشه ترس سایه بود
وطن استقامتت، تصنیف فریاد و سرود
سرزمین حافظ و سعدی و نیمایی وطن
میهنِ مقدسِ بو علی سینایی وطن
تو برام فراتر از یه سرزمین و کشوری
تو دلِ تو جون گرفتم، تو برام یه مادری
عشق تو، تو خون مردمت وطن ریشه داره
به خلیج و خزرت قسم دلم دوسِت داره
وقتی اسم تو می یاد حس غرور تو سینهَ‌مه
خاک زرخیزت واسه تموم دردام مرهمه
تو رو از مابگیرن می خوام که دنیا نباشه
دوس دارم که اوجِ پرچمت تو آسمون باشه
خاک اجدادی من عشق مقدس، وطنم
با همین ترانه هام به قلب دشمن میزنم

لیدا علیزاده

پی نوشت:......................................................خودتون ۱ چیزی  تو جای خالی بنویسید.